خدمت حضرت حجت الاسلام و المسلمین، حاج آقای جاودان؛ سلام علیکم. اگر پدر و مادر،به غیبت اشخاص بپردازند،فرزند، تا چه حد مجاز به نهی کردن آنها و دفاع از شخص غایب خواهد بود؟آیا دلگیر شدن آنها از این برخورد فرزندشان،وظیفه ی فرزند را کمتر می کند و آیا در صورت عدم توجه والدین و ناراحت شدن آنها، وظیفه از او ساقط می گردد؟ با تشکر-ملتمس دعا

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند:

سلام علیکم و رحمة الله

اگر پدر و مادر غیبت بکنند بایستی آنها را از اینکار نهی بکنید و از مومن غایب باید دفاع بکنید البته با کمال ادب و اخلاق و با اظهار کوچکی و تواضع . دلگیر شدن آنها چون بخاطر گناهی است که می کنند مشکلی ندارد. در هر صورت شما وظیفۀ مقابله با گناه و دفاع از مومن را دارید.

اگر آنها به دفاع شما اعتنا نمی کنند و ادامه می دهند بایستی از مجلس آنها برخیزید.

اما همه کارها را باید با فکر و محاسبه انجام دهید که دلگیری و ناراحتی بوجود نیاید.